sobota, 26 listopada, 2022
Strona głównaZdrowieZdrowie psychiczneNowy i ulepszony sposób na zrozumienie własnego obrazu siebie

Nowy i ulepszony sposób na zrozumienie własnego obrazu siebie

Odkąd Erik opublikował swoją wpływową teorię na temat rozwoju przez całe życie, psychologowie zastanawiali się, jak najlepiej zrozumieć pojęcie tożsamości, jedno z podstawowych pojęć, które wprowadził do tej dziedziny. Według Eriksona na tożsamość składa się nie tylko poczucie tego, kim się jest jako osoba, ale także sposób, w jaki postrzega się swoje związki, wartości, role społeczne i zdolności. Badania nad tożsamością koncentrują się na okresie dojrzewania, kiedy ludzie po raz pierwszy zaczynają rozwijać te cechy, ale są też psychologowie, w tym ja, którzy uważają, że tożsamość nadal odgrywa ważną rolę w dorosłym życiu.

Prawdopodobnie możesz zaświadczyć o roli tożsamości w swoim własnym życiu, niezależnie od obecnego wieku. Jak opisałbyś siebie, gdyby ktoś poprosił Cię o rozwinięcie Twojego poczucia tego, kim jesteś jako osoba? Jak to poczucie zmieniało się w czasie? Wiesz, że jesteś „tą samą” osobą, którą zawsze byłeś, ale czy naprawdę czujesz się tak samo w środku? W jaki sposób życiowe zwroty i zakręty wpłynęły na to, jak postrzegasz swoje najważniejsze cechy?

Dlaczego nadszedł czas na nowe spojrzenie na tożsamość

Według Jie Sui z Uniwersytetu w Aberdeen i współpracowników (2021), jaźń, czyli tożsamość, „służy jako ośrodek przetwarzania informacji, poprzez który doświadczamy świata i podejmujemy działania”. Innymi słowy, interpretujesz swoje doświadczenia przez pryzmat swojego poczucia jaźni, a następnie robisz rzeczy, które odzwierciedlają ten szczególny pogląd na rzeczywistość.

Na przykład, możesz wierzyć, że nie zmieniłeś się w ogóle z punktu widzenia zdolności fizycznych od czasu, gdy byłeś nastolatkiem lub młodym dorosłym. Jeśli zaczynają boleć cię kolana, cóż, jest to spowodowane pogodą lub złej jakości obuwiem. W związku z tym nie zmienisz swojego zachowania i nadal będziesz przepracowywać swoje stawy, bez względu na to, jak bardzo jest źle.

Kontynuowanie działania w sposób zgodny z twoim poczuciem siebie, pomimo tego, co „mówi” ci rzeczywistość, może doprowadzić cię do pewnego stopnia, ale w końcu stworzy rozłączenie z twoją rzeczywistością. Możesz sobie wyobrazić, że może to spowodować problemy nie tylko z twoim zdrowiem fizycznym (twoje kolana będą się pogarszać), ale także z twoim zdrowiem psychicznym.

Autorzy kierowani przez Szkotów proponują, że rzeczywiście, „zaburzenia związane z własną osobą łączą się z większością domen” obejmujących „szereg schorzeń psychiatrycznych.” Aby posunąć naprzód to, co nazywają „psychiatrią precyzyjną”, tj. większą dokładność w diagnozowaniu i lepsze leczenie, konieczne jest opracowanie „narzędzi, które uchwycą dynamiczne zmiany w stanach psychicznych i to, jak wpływają one na zaburzenia związane z samym sobą”.

Jak tożsamość może wpłynąć na twoje zdrowie psychiczne

Rozważmy, że zaburzenia przetwarzania autoreferencyjnego, które sugerują Sui i in. mogą dostarczyć nowego zrozumienia zaburzeń psychologicznych. W przypadku zaburzeń nastroju, takich jak depresja, wiadomo na przykład, że tak zwana „triada poznawcza”, czyli depresyjne myślenie o sobie, świecie i przyszłości, tworzy i wzmacnia chronicznie smutny nastrój.

Jeśli twoja tożsamość siebie jest taka, że jesteś bardzo ułomną jednostką, będziesz interpretował swoje doświadczenia w sposób, który wzmacnia ten pogląd. Ktoś rzuca ci boczne spojrzenie na spotkaniu towarzyskim, a ty natychmiast zakładasz, że jest wobec ciebie krytyczny. W rezultacie odsuwasz się od tej osoby, zamiast próbować zaangażować się w to, co mogłoby być przyjemną interakcją.

Tak centralne, jak tożsamość może być dla zdrowia psychicznego, U. z Aberdeen badacze zauważyć, że pomiar tego nieuchwytnego pojęcia stanowi poważne wyzwanie dla badań naukowych. Naukowiec może dać ci zestaw przedmiotów, na których możesz się ocenić, lub może przeprowadzić z tobą wywiad, aby wysondować twoje najgłębiej zakorzenione poglądy na siebie. Ograniczeniem tej metody jest to, że opiera się ona na samoopisie i jako taka podlega pragnieniom, jakie ludzie mają, aby przedstawić innym pewien obraz siebie (tzw. „cechy popytu”).

Również, być może równie znacząco, miary self-report, a nawet wywiady są odsunięte od rzeczywistych zachowań ludzi. Mówisz, że czujesz się ze sobą w pewien sposób, ale jak naprawdę się zachowujesz? Czy odpowiadając na pytania kwestionariusza starasz się sprawiać wrażenie osoby jak najlepiej przystosowanej, ale czy w sytuacjach społecznych angażujesz się w negatywne myślenie, które powoduje, że trzymasz się z dala od ludzi?

Lepszy sposób na dotarcie do tożsamości

Zamiast stosowania podejścia „narracyjnego”, w którym ludzie opowiadają o sobie badaczowi lub lekarzowi zajmującemu się zdrowiem psychicznym, zespół kierowany przez Szkotów uważa, że znacznie większą precyzję w diagnozowaniu i leczeniu można osiągnąć dzięki podejściu wielomodalnemu. W tym, co nazywają „Mechanistyczną Ekologią Badań nad Sobą”, jaźń staje się centralną cechą obejmującą percepcję, pamięć i kontrolę nad emocjami. Ten „środek ciężkości” leży u podstaw sposobu, w jaki ludzie wchodzą w interakcje ze swoim środowiskiem i z kolei jest kształtowany przez te interakcje. Aby ocenić ten centralny punkt jaźni, badacz lub lekarz prowadziłby zarówno subiektywne oceny (autoprezentacja), jak i obiektywne (oparte na zachowaniu) wraz z pomiarami empirycznymi, takimi jak pomiary bio-behawioralne (np. poziom hormonów stresu).

Wszystkie te informacje mogą być następnie wprowadzone do zestawu algorytmów lub programów komputerowych (tj. „mechanistyczna” część modelu), który, jak jest używany w ustawieniach medycznych, pomaga sformułować zalecenia dotyczące leczenia zdrowia psychicznego opartego na precyzji. Choć może się to wydawać science fiction, uczenie maszynowe i sztuczna inteligencja, czyli procesy, które pozwoliłyby na przeanalizowanie danych, stają się standardem w medycynie precyzyjnej. Istnieją komputery, które mogą, na przykład, odczytywać skany mózgu i zdjęcia rentgenowskie z większą dokładnością niż mogą to zapewnić nawet doświadczeni diagności.

Autorzy posuwają się tak daleko, aby twierdzić, że ich podejście nie tylko zapewni dokładniejsze diagnozy zdrowia psychicznego i plany leczenia, ale także zapewni więcej możliwości dla sprawiedliwości i integracji, ponieważ uwzględnia „różnorodność indywidualnych potrzeb.”

Te zalecenia rzeczywiście dają do myślenia, ale jakie implikacje mogą mieć dla ciebie, jednostki, która pragnie lepiej zrozumieć własne zdrowie psychiczne drogą zrozumienia swojej tożsamości? Najważniejszy wgląd wydaje się dotyczyć potencjalnego rozdźwięku między interpretacjami, które robisz ze swoich doświadczeń, a bardziej „obiektywną” naturą samych tych doświadczeń. Jasne, ta osoba na spotkaniu towarzyskim może patrzeć na ciebie krytycznie, ale być może jej spojrzenie nie ma z tobą nic wspólnego.

Ten rodzaj testowania rzeczywistości może zrobić więcej niż tylko chwilowo cię rozweselić. Jeśli rzeczywiście próbujesz zrobić swoje własne precyzyjne zdrowie psychiczne, śledzenie liczby razy twoje najgorsze obawy (lub może bezpodstawny optymizm) są potwierdzone lub niepotwierdzone może być przydatne dane można zasadniczo podłączyć do własnego „maszyny” uczenia się.

Podsumowując, idea skupienia się na jaźni w ten szeroki, oparty na danych sposób może pomóc w zapewnieniu nowego podejścia do zdrowia psychicznego. Rozwijanie własnego „skalowalnego sprzężenia zwrotnego” może bardzo dobrze pomóc w kształtowaniu i wspieraniu Twojej tożsamości podczas nawigowania po własnych doświadczeniach życiowych.

CZYTAJ WIĘCEJ

Najpopularniejsze