niedziela, 27 listopada, 2022
Strona głównaOdżywianieZdrowa dietaKorzyści zdrowotne płynące z przypraw

Korzyści zdrowotne płynące z przypraw

Przyprawy są używane do aromatyzowania lub kolorowania żywności i pochodzą z nasion, korzeni, pąków, kory, żywicy lub owoców roślin. Zwykle używa się ich w postaci suszonej – z kilkoma godnymi uwagi wyjątkami, takimi jak imbir i papryczki chili! (Zioła, choć również używane do aromatyzowania potraw, są definiowane jako pochodzące z liści, kwiatów lub łodyg roślin i są częściej spożywane w postaci świeżej. Zobacz Korzyści zdrowotne płynące z ziół). Niektóre z najbardziej powszechnych przypraw to:

  • Ziele angielskie
  • Anise
  • Kminek
  • Kardamon
  • Nasiona selera
  • Cynamon
  • Goździki
  • Nasiona kolendry
  • Kminek
  • Nasiona kopru
  • Koper włoski
  • Galangal
  • Ginger
  • Chrzan
  • Musztarda
  • Gałka muszkatołowa
  • Papryka
  • Papryka (wiele odmian!)
  • Szafran
  • Kurkuma
  • Wanilia
  • Wasabi

Wraz z ich rolą we współczesnej kuchni, przyprawy były jednym z najważniejszych towarów w całej historii! W rzeczywistości, poszukiwanie przypraw (które rosną naturalnie tylko na niektórych obszarach) pomogło ukształtować ludzkie cywilizacje poprzez napędzanie handlu i eksploracji na całym świecie.

Już 2000 lat p.n.e. handel przyprawami rozwinął się na całym Bliskim Wschodzie (przede wszystkim z przyprawami takimi jak czarny pieprz i cynamon). A w 130 r. p.n.e., kiedy dynastia Han w Chinach oficjalnie otworzyła handel z Zachodem, powstał słynny Jedwabny Szlak – sieć szlaków handlowych łączących Azję z Afryką Północną i Europą, gdzie przyprawy (między innymi!) były przywożone ze Wschodu przez karawany wielbłądów i wymieniane na towary takie jak zwierzęta, miód, owoce, tkaniny, wyroby szklane i metale szlachetne. Aby podnieść ceny i odstraszyć konkurencję, arabscy handlarze przyprawami tworzyli fantastyczne opowieści o pochodzeniu swoich przypraw i wyczerpującej pracy, jaką trzeba było wykonać, aby je zebrać. Na przykład o cynamonie mówiono, że pochodzi z gniazd olbrzymiego ptaka zwanego Cinnamologus, którego handlarze przyprawami zwabiali na ziemię kawałkami wołów i osłów. Kiedy ptak wracał do gniazda z mięsem, ciężar był zbyt duży, by gniazdo mogło się utrzymać, przez co pękało i spadało na ziemię, gdzie kupcy czekali, by je zebrać! Handel odbywający się na Jedwabnym Szlaku bezpośrednio przyczynił się do rozwoju Chin, Egiptu, Persji, Arabii, Indii i Rzymu!

Poszczególne przyprawy mają też swoje własne fascynujące historie.

Szafran, na przykład, jest jedną z najdroższych przypraw na świecie (jest droższy za gram niż złoto!) ze względu na jego pracochłonny proces uprawy i zbioru. Aby wyprodukować jeden funt szafranu, trzeba ręcznie zebrać około 200 000 nitkowatych sygnetów z 70 000 kwiatów Crocus sativus, które kwitną tylko w ciągu jednego lub dwóch tygodni każdego roku i muszą być zbierane ręcznie, kiedy kwitną o świcie, ponieważ szybko więdną w ciągu dnia. Na ziele angielskie natknięto się podczas drugiej podróży Krzysztofa Kolumba do Nowego Świata, gdzie rosło na Jamajce, a Brytyjczycy nadali mu nazwę „allspice” ze względu na aromat kojarzący się z wieloma innymi przyprawami (goździkami, cynamonem, pieprzem i gałką muszkatołową). Wielu z nas może nie znać tej ciekawostki na temat gałki muszkatołowej: w 1667 roku Holandia chciała wejść w posiadanie bardzo małej (zaledwie mila kwadratowa ziemi!) indonezyjskiej wyspy należącej do Brytyjczyków, ze względu na obfitość rosnącej tam gałki muszkatołowej. Aby ją zdobyć, przehandlowali wyspę Manhattan! Nasiona gorczycy pochodzą aż z epoki kamiennej, a Sumerowie z Mezopotamii stworzyli wczesną formę musztardy, mieszając zmielone nasiona gorczycy na pastę i mieszając ją z sokiem z niedojrzałych winogron. A wasabi, choć obecnie jest niemal synonimem jedzenia sushi, nie było używane w formie pasty aż do 1971 roku.

Składniki odżywcze w przyprawach

Podobnie jak w przypadku ziół, przyprawy są spożywane w zbyt małych ilościach, aby przyczynić się wiele w sposób kalorii, węglowodanów, błonnika, tłuszczu lub białka do naszych diet, choć mogą one pomóc zwiększyć nasze spożycie mikroelementów!

Na przykład, tutaj jest witaminy i minerały podkreśla najbardziej powszechne przyprawy:

  • Łyżka stołowa ziele angielskie zawiera 9% DV dla manganu i 4% DV dla witaminy C i wapnia.
  • Łyżka stołowa z nasiona anyżu zawiera 13% DV dla żelaza i 7% DV dla manganu.
  • Łyżka stołowa z kminku zawiera 6% DV dla żelaza i 4% DV dla wapnia, magnezu i manganu.
  • Łyżka stołowa zmielonego kardamon zawiera 80% DV dla manganu i 4% DV dla żelaza. 1`
  • Łyżka stołowa z nasiona selera zawiera 25% DV dla manganu, 16% DV dla żelaza i 11% DV dla wapnia, wraz z pewną ilością magnezu i miedzi.
  • Łyżka stołowa zmielonego cynamonu oferuje oszałamiające 68% DV dla manganu, 8% DV dla wapnia i 4% DV dla żelaza.
  • Łyżka stołowa mielonego goździków zawiera prawie cały mangan, którego potrzebujesz na dzień, wraz z 12% DV dla witaminy K, 9% DV dla witaminy C, a także trochę wapnia, magnezu i żelaza.
  • Łyżka stołowa z nasiona kolendry zawiera 5% DV dla żelaza i manganu oraz 4% DV dla wapnia i magnezu.
  • Łyżka stołowa z nasiona kminku dostarczają 22% DV dla żelaza, 10% DV dla manganu, oraz trochę magnezu, i wapnia.
  • Łyżka stołowa z gałka muszkatołowa zawiera 10% DV dla manganu oraz trochę miedzi i magnezu.
  • Łyżka stołowa z nasiona kopru zawiera 10% DV dla wapnia oraz 6% DV dla manganu i żelaza.
  • Łyżka stołowa z nasiona kopru włoskiego zawierają 19% DV dla manganu, 7% DV dla wapnia, oraz 6% DV dla żelaza i magnezu.
  • Łyżka stołowa zmielonego imbir zawiera 70% DV dla manganu, 5% DV dla witaminy E, oraz mniejsze ilości witaminy B6, selenu, żelaza, potasu, magnezu i cynku.
  • Łyżka stołowa z chrzanu zawiera 6% DV dla witaminy C.
  • Łyżka stołowa z gorczycy zawiera 21% DV dla selenu, 10% DV dla manganu, oraz godne uwagi poziomy magnezu, wapnia, żelaza, tiaminy, niacyny i cynku.
  • Łyżka stołowa z gałka muszkatołowa zawiera 10% DV dla manganu i 4% DV dla miedzi.
  • Łyżka stołowa z papryki zawiera 71% DV dla witaminy A, 14% DV dla witaminy B6, 10% DV dla witaminy E, 9% DV dla żelaza oraz 8% DV dla witaminy C.
  • Łyżka stołowa z. pieprzu czarnego zawiera 18% DV dla manganu, 13% DV dla witaminy K oraz 10% DV dla żelaza.
  • Łyżka stołowa z pieprzu cayenne zawiera 44% DV dla witaminy A, 8% DV dla witaminy E, a także trochę witaminy C, witaminy B6, witaminy K i manganu.
  • Łyżka stołowa z szafran zawiera 28% DV dla manganu.
  • Łyżka stołowa zmielonego kurkumy zawiera 26% DV dla manganu, 16% DV dla żelaza, 6% DV dla witaminy B6, a także trochę potasu, cynku, miedzi, magnezu, niacyny i witaminy C.
  • Uncja surowego wasabi korzeń zawiera 20% DV dla witaminy C oraz trochę wapnia, magnezu, manganu, potasu i witaminy B6.

Tak więc, ogólnie rzecz biorąc, możemy oczekiwać, że większość przypraw (nawet w stosunkowo niewielkich ilościach) pomoże zwiększyć nasze spożycie mikroelementów, zwłaszcza w przypadku minerałów takich jak mangan, magnez, żelazo i miedź. Ale to, gdzie przyprawy naprawdę błyszczą, to ich zawartość fitonutrientów! Zobacz „Niesamowity świat fitochemikaliów roślinnych” i „Polifenole: Magiczna kula czy szum informacyjny na temat zdrowia?

Każda przyprawa ma swój własny unikalny profil fitoskładników: na przykład papryka jest bogata w kantaksantynę (która nadaje jej czerwono-pomarańczowy kolor), papryka chili jest bogata w kapsaicynę, nasiona kopru są bogate w kwercetynę, goździki są bogate w kwas oleanolowy, cynamon jest bogaty w kwas cynamonowy, kurkuma jest bogata w kurkuminę, a chrzan, musztarda i wasabi są bogate w izotiocyjanian allilu! Nic dziwnego, że bogactwo fitoskładników przekłada się na imponujące korzyści zdrowotne, a większość przypraw ma działanie przeciwzapalne, przeciwutleniające i przeciwnowotworowe.

Wiele korzyści zdrowotnych płynących z przypraw

Podobnie jak w przypadku wszystkich pokarmów roślinnych, każda przyprawa jest wyjątkowa w swoim własnym prawie i ma specyficzne korzyści unikalne dla jej rodzaju! Przyjrzyjmy się korzyściom zdrowotnym dostarczanym przez najczęściej używane przyprawy!

Allspice

Ziele angielskie, również ma długą rolę w medycynie ludowej, a eksperymenty potwierdziły jego liczne właściwości zdrowotne! Wyprodukowane z suszonych niedojrzałych jagód rośliny Pimento dioica, ziele angielskie (i jego związki: eugenol i kwas galusowy) ma właściwości przeciwnowotworowe w stosunku do komórek raka prostaty i raka piersi, może pomóc obniżyć ciśnienie krwi i może złagodzić niektóre objawy menopauzy (wykazano, że ekstrakt z ziela angielskiego zwiększa stymulowaną estradiolem ekspresję mRNA pS2, jednocześnie zmniejszając ekspresję mRNA progesteronu i PTGES).

Anise

Anyż i chiński anyż gwiaździsty były ważnymi składnikami Tradycyjnej Medycyny Chińskiej, a różnorodne badania potwierdziły, że zioła te (a w szczególności ich fitoskładniki: anetol, estragol, eugenol, metylochawikol, anizaldehyd i pseudoizoeugenol!) mają cały szereg korzyści dla naszego zdrowia: potencjalną rolę w obniżaniu poziomu cukru we krwi, normalizowaniu poziomu lipidów we krwi, regulowaniu poziomu estrogenów, działaniu jako środki rozszerzające oskrzela i wykrztuśne, ochronie przed uszkodzeniem wątroby, działaniu przeciwskurczowym, zwalczaniu zaparć, zmniejszaniu nudności i zmniejszaniu objawów menopauzy.

Kardamon

Kardamon był również badany pod kątem jego wpływu na zdrowie, z dowodami wykazującymi jego zdolność do obniżania ciśnienia krwi, ochrony przed rakiem (na przykład poprzez zwiększenie aktywności cytotoksycznej naturalnych komórek zabójcy), ochrony przed cukrzycą (poprzez pomoc w kontroli cukru we krwi), promowania zdrowia jamy ustnej, zwalczania stanów zapalnych, a nawet pomocy w leczeniu wrzodów!

Cynamon

Cynamon, na przykład, został szeroko zbadany pod kątem jego skutków zdrowotnych, z wykorzystaniem w medycynie ludowej sięgającej tysiącleci wstecz (i współczesnej nauki potwierdzającej jego podejrzewane korzyści)! Na przykład, randomizowane badania kontrolowane wykazały, że cynamon (w spożyciu od 999 do 1500 mg dziennie, przez dwa do sześciu miesięcy) może poprawić wrażliwość na insulinę i zmniejszyć poziom cukru we krwi na czczo u kobiet z PCOS. Krótkoterminowa suplementacja cynamonem (1260 mg dziennie przez trzy dni) była skuteczna w łagodzeniu skurczów menstruacyjnych i nudności w porównaniu z placebo. U kobiet z reumatoidalnym zapaleniem stawów, przyjmowanie 2 gramów cynamonu dziennie przez dwa tygodnie znacząco zmniejszyło objawy zapalenia stawów i markery stanu zapalnego we krwi, w porównaniu z grupą kontrolną. (Istnieją również dowody na to, że cynamon obniża poziom cukru we krwi zarówno u zdrowych, jak i niecukrzycowych dorosłych, ale badania są bardzo niespójne). Wiele z efektów zdrowotnych cynamonu pochodzi z jego zawartości polifenoli i aldehydu cynamonowego.

Goździki

Goździki mogą być najbardziej znane z wywoływania zapachów zimowych świąt (są kluczowym składnikiem przyprawionego cydru jabłkowego!), ale wykazały również działanie przeciwnowotworowe przeciwko komórkom raka przełyku i raka szyjki macicy, działanie hamujące przeciwko bakteriom jamy ustnej, które powodują choroby dziąseł, działanie modulujące poziom cukru we krwi u zwierząt z cukrzycą, a nawet działanie ochronne na wątrobę, w tym w kontekście choroby stłuszczeniowej wątroby i marskości wątroby. Dodatkowe badania pokazują, że goździki mogą nawet pomóc w zachowaniu masy kostnej i poprawić markery osteoporozy!

Kolendra

Kolendra ma również kilka godnych uwagi korzyści, w tym zdolność do pomocy w detoksykacji ołowiu z organizmu! Wykazano, że zmniejsza uszkodzenie nerek wywołane ołowiem i zachowuje się podobnie do czynnika chelatującego DMSA – najprawdopodobniej poprzez modulację enzymu dehydrataza kwasu delta-aminolewulinowego! Kolendra wykazuje również działanie przeciwcukrzycowe, pomagając obniżyć wysoki poziom cukru we krwi, modulując wydzielanie insuliny (zwiększając aktywność komórek beta) i poprawiając metabolizm glukozy (zwiększając wychwyt glukozy i utlenianie glukozy), a także promując redukcję cholesterolu LDL i wzrost cholesterolu HDL (częściowo poprzez zmniejszenie aktywności reduktazy HMG-CoA, kluczowego enzymu w biosyntezie cholesterolu). Kolendra wykazuje również działanie przeciwdrgawkowe, przeciwlękowe, przeciwdepresyjne, poprawiające pamięć i uspokajające, działając na centralny układ nerwowy. Wykazuje nawet obiecujące działanie obniżające wysokie ciśnienie krwi.

Kminek

Wraz z historycznym zastosowaniem w medycynie ajurwedyjskiej i innych starożytnych systemach medycznych, nasiona kminku zostały wykazane przez współczesną naukę, aby wspierać nasze zdrowie, potwierdzając wiele z jego tradycyjnych zastosowań. Na przykład, kminek ma działanie pobudzające trawienie, głównie ze względu na jego zdolność do stymulowania wydzielania żółci i aktywności niektórych enzymów trawiennych (takich jak maltaza jelita cienkiego i trypsyna trzustkowa, amylaza i chymotrypsyna); badanie przeprowadzone na szczurach wykazało, że suplementacja kminkiem skróciła czas tranzytu pokarmu o 25%. Kminek wykazuje również działanie przeciwcukrzycowe zarówno u zwierząt, jak i u ludzi, obniżając poziom cukru we krwi na czczo i po posiłku (u ludzi) oraz poprawiając związane z cukrzycą zaburzenia metaboliczne, takie jak hiperlipidemia (u szczurów). Ponadto, u szczurów z wysokim ciśnieniem krwi, kminek poprawiał poziom tlenku azotu w osoczu i obniżał skurczowe ciśnienie krwi – co sugeruje, że kminek może pomóc w poprawie funkcji śródbłonka i stresu oksydacyjnego, dając mu potencjalną rolę w ochronie przed chorobami serca. Wykazano również, że kminek chroni przed nowotworami przewodu pokarmowego u gryzoni, częściowo poprzez modulowanie metabolizmu czynników rakotwórczych.

Ginger

Imbir, zbyt, jest total rockstar, jeśli chodzi o zwiększenie naszego zdrowia. Wraz z jego słynnymi korzyściami w leczeniu nudności i innych problemów żołądkowo-jelitowych, badania wykazały, że korzeń imbiru i jego fitoskładniki odgrywają rolę ochronną przed niektórymi nowotworami (w tym rakiem jelita grubego, rakiem żołądka, rakiem piersi, rakiem prostaty i rakiem szyjki macicy), może promować lepszą pamięć, pomaga zwalczać choroby neurodegeneracyjne, może promować zdrowie układu sercowo-naczyniowego, korzystnie wpływa na niektóre zaburzenia oddechowe, a nawet może pomóc chronić przed cukrzycą i otyłością. (Zobacz Korzyści zdrowotne imbiru, aby uzyskać bardziej szczegółowe spojrzenie na tę niesamowitą przyprawę)!

Nasiona gorczycy

Nasiona gorczycy, wraz z byciem podstawą popularnej przyprawy, wykazano, że pomagają obniżyć poziom cukru we krwi (szczególnie u osób z cukrzycą typu 2), mogą promować gojenie się zmian wywołanych łuszczycą, a także (ze względu na zawartość glukozynolanów) mogą chronić przed niektórymi rodzajami raka (choć potrzeba więcej badań na ludziach!).

Gałka muszkatołowa

Wraz z wysoką zdolnością antyoksydacyjną (głównie dzięki zawartości eugenolu i beta-karofilenu), gałka muszkatołowa ma właściwości immunomodulacyjne i radioochronne (pomagając zapobiegać uszkodzeniom DNA wywołanym promieniowaniem), może wspierać zdrowie wątroby u zwierząt z uszkodzeniami wątroby i zmienia aktywność enzymów metablizujących kancerogeny w wątrobie (w tym cytochromu P-450, hydroksylazy węglowodorów arylowych, rozpuszczalnego w kwasie sulfhydrylu i glutationu-S-transferazy).

Pieprz

Pieprz (we wszystkich jego formach!) jest również wyróżniającą się przyprawą dla naszego zdrowia. Alkaloid kapsaicyna z papryki chili (która nadaje jej tę „ostrą” jakość!) ma szczególnie wysoką aktywność przeciwutleniającą, a w badaniu 30 różnych owoców, ziół i przypraw, papryka chili okazała się mieć najwyższą aktywność przeciwzapalną ze wszystkich. Kapsaicyna odgrywa również wyjątkową rolę w zwalczaniu bólu ze względu na jej zdolność do pozbawiania nerwów substancji P, neuropeptydu odpowiedzialnego za sygnalizację bólu. W rezultacie, kapsaicyna jest skutecznie stosowana w celu zmniejszenia objawów zapalenia kości i stawów oraz fibromialgii. (Ten sam mechanizm powoduje również, że papryczki chili tracą z czasem swoją ostrość: receptory bólu w naszych ustach ulegają desensytyzacji!). Ponadto istnieją pewne dowody na to, że papryka chili i kapsaicyna mogą wspomagać utratę wagi, a badania na ludziach wykazały, że mogą one zwiększać spalanie tłuszczu i zmniejszać apetyt (co fascynujące, kapsaicyna aktywuje kanały TRPV1 w organizmie, powodując wzrost poziomu wapnia wewnątrzkomórkowego i wyzwalając odpowiedź współczulnego układu nerwowego; papryka chili może również bezpośrednio aktywować brązową tkankę tłuszczową, a następnie zwiększać wydatek energetyczny!). Zobacz również Czym są owoce nocne i DLACZEGO tak jest w Protokole Autoimmunologicznym: Koszyczki

Czarny pieprz ma również imponujące CV korzyści opartych na badaniach naukowych: wraz z wysoką pojemnością przeciwutleniającą, czarny pieprz wykazuje działanie przeciwnowotworowe (w tym poprzez cytotoksyczność, apoptozę, autofagię i zakłócanie szlaków sygnałowych) wobec komórek raka piersi, raka okrężnicy, raka prostaty i raka szyjki macicy, a także może pomóc w ochronie przed cukrzycą. Wykazano również, że wspomaga obniżenie poziomu cholesterolu LDL i trójglicerydów przy jednoczesnym zwiększeniu poziomu HDL. A jeśli to nie jest wystarczający powód, aby używać tej popularnej przyprawy, dodatkowe badania wykazały, że ma ona działanie przeciwbólowe, przeciwdrgawkowe i neuroprotekcyjne! Wiele z tych korzyści płynących z czarnego pieprzu wynika z jego składu fitoskładników – w szczególności piperyny, kwasu piperowego, piperlonguminy, pellitoriny, piperamidu, piperetyny i piperoleiny B.

Szafran

Szafran i jego fitoskładniki wykazały godne uwagi efekty zdrowotne zarówno w badaniach eksperymentalnych, jak i klinicznych – zwłaszcza jeśli chodzi o układ nerwowy (wykazano, że niektóre z bioaktywnych składników szafranu przekraczają barierę krew-mózg, co pomaga wyjaśnić, w jaki sposób może on wpływać na centralny układ nerwowy). W szczególności, szafran (a zwłaszcza jego fitoskładniki safranal, krocyna i pikrokrocyna) może pomóc poprawić uczenie się i pamięć, mieć działanie neuroprotekcyjne, zmniejszyć niepokój i depresję, i pomóc chronić przed chorobą Alzheimera i Parkinsona. Wykazano również, że szafran hamuje wzrost komórek nowotworowych w raku jelita grubego.

Kurkuma

Kurkuma, która jest składnikiem nadającym curry jego jaskrawożółty kolor, była przedmiotem ponad 3000 publikacji naukowych tylko w ciągu ostatnich trzech dekad! A kiedy przyjrzymy się tej wyjątkowej przyprawie, łatwo zrozumiemy dlaczego: kurkuma zawiera ponad 100 unikalnych składników, z których fenol kurkumina kradnie najwięcej uwagi. Oprócz tego, że jest silnym przeciwutleniaczem, związek ten ma działanie przeciwzapalne, które rywalizuje z farmaceutycznymi NLPZ, może działać jako inhibitor COX-2, może pomóc poprawić profil lipidowy krwi (a mianowicie obniżyć poziom HDL i trójglicerydów), ma działanie przeciwnowotworowe, a nawet może zwiększać poziom czynnika neurotroficznego pochodzenia mózgowego – co może odgrywać rolę w zwalczaniu depresji i chorób neurodegeneracyjnych. W rzeczywistości, kurkuma jest tak cudowną przyprawą, że poświęciłem jej cały artykuł: sprawdź Turmeric: The Full Scoop!

Wasabi

Wasabi, to również coś więcej niż tylko dodatek do posiłków! Badania wykazały, że może wspomagać utratę tkanki tłuszczowej (szczególnie jego związek ester metylowy kwasu 5-hydroksyferulowego), może pomóc w walce z niektórymi nowotworami poprzez hamowanie powstawania akrylamidu, czynnika rakotwórczego, który tworzy się w niektórych warunkach gotowania w wysokiej temperaturze (wasabi i jego bioaktywne składniki wykazały również, że zmniejszają wzrost komórek ludzkiego raka trzustki, raka piersi, raka jelita grubego i raka jamy ustnej), a nawet wspierają zdrowie kości poprzez swój związek kwas p-hydroksycynamonowy.

Przyprawy są świetne dla mikrobiomu jelitowego!

Co ważne, przyprawy wykazały również szereg efektów na mikrobiom jelitowy, szczególnie jeśli chodzi o ograniczenie wzrostu patogenów. Zobacz też: Co to jest mikrobiom jelitowy? I dlaczego powinniśmy się nim przejmować?

Cynamon może zmniejszyć wzrost bakterii Salmonella enteritidis, Streptococcus pneumonia, Staphylococcus aureus, Streptococcus pyogenes, E. coli, H. pylori, Klebsiella pneumoniae, Pseudomonas aeruginosa, Clostridium difficile, Clostridium perfringens i Salmonella typhi, grzybów Candida i Aspergillus oraz pasożyta Cryptosporidium parvum. Imbir może zapobiegać przyłączaniu się wirusów do komórek gospodarza, hamować wzrost lekoopornego szczepu Pseudomonas aeruginosa, ograniczać wzrost Staphylococcus aureus, a nawet unieszkodliwiać E. coli 157:H7. Wykazano również, że korzeń galangalu zabija E. coli, Staphylococcus aureus, Bacillus cereus, Pseudomonas auroginosa i Salmonella in vitro. Kardamon wykazuje działanie przeciwko H. pylori, lekoopornym szczepom Candida, E. coli i Staphylococcus. Ziele angielskie i goździk, dzięki zawartości eugenolu, są aktywne wobec Shigella sonnei, L. monocytogenes i Aspergillus. Kolendra ma działanie hamujące na Candida albicans, E. coli, Pseudomonas aeruginosa, Salmonella typhi, Klebsiella pneumonia i Proteus mirabilis.

Podobnie, choć głównie znane ze swoich właściwości antybakteryjnych, niektóre przyprawy mogą promować wzrost korzystnych mikrobów!

Wykazano, że ekstrakt z imbiru zwiększa poziom Bifidobacterium i Enterococcus, jednocześnie podnosząc poziom krótkołańcuchowych kwasów tłuszczowych (efekty te są w dużej mierze spowodowane fitoskładnikiem 6-gingerol, głównym polifenolem w ekstrakcie z imbiru). Ponadto wykazano, że ekstrakt z kurkumy jest w stanie przetrwać działanie soku z ludzkiego żołądka i jelit i służyć jako substrat dla Lactobacillus rhamosus GG (LGG) i Bifidobacterium animalis BB12, jednocześnie wspomagając wzrost tych bakterii kilka dni po suplementacji ekstraktu z kurkumy. W badaniu na szczurach karmionych dietą wysokotłuszczową i wysokowęglowodanową, suplementacja wasabi (w stosunku do kontroli) zapobiegła rozwojowi nadciśnienia i doprowadziła do wzrostu Allobaculum, Sutterella, Bifidobacterium i Coriobacteriaceae, sugerując, że wasabi nie tylko pomaga modulować bakterie jelitowe, ale może to robić w sposób, który chroni przed niektórymi chorobami przewlekłymi.

CZYTAJ WIĘCEJ

Najpopularniejsze